ເມື່ອຄວາມຄິດແລ່ນໄປໄວ ຫຼືວົນຢູ່ກັບເລື່ອງເກົ່າໆ ຮ່າງກາຍມັກຕອບສະໜອງຄ້າຍກັບກໍາລັງເຜີຍໜ້າອັນຕະລາຍ: ຫາຍໃຈສັ້ນ, ຫົວໃຈເຕັ້ນໄວ, ກ້າມເນື້ອເກັງ. ການຮຽນຮູ້ທີ່ຈະຢຸດຕໍ່ຕ້ານຄວາມຄິດ ແລະຫັນມາສັງເກດມັນຢ່າງອ່ອນໂຍນ ຊ່ວຍໃຫ້ເຮົາກັບຄືນສູ່ສະພາວະທີ່ຄວບຄຸມໄດ້ຫຼາຍຂຶ້ນ ແລະເຫັນທາງເລືອກໃນການຕອບສະໜອງ.

ບົດຄວາມນີ້ແມ່ນສໍາລັບຂໍ້ມູນເທົ່ານັ້ນ ແລະບໍ່ຄວນຖືກພິຈາລະນາເປັນຄໍາແນະນໍາທາງການແພດ. ກະລຸນາປຶກສາຜູ້ຊ່ຽວຊານດ້ານສຸຂະພາບທີ່ມີໃບອະນຸຍາດ ເພື່ອຮັບຄໍາແນະນໍາແບບສ່ວນບຸກຄົນ ແລະການປິ່ນປົວທີ່ເໝາະສົມ.

ຄວາມເຄັງຕຶງສົ່ງຜົນຕໍ່ຈິດໃຈແນວໃດ

ຄວາມເຄັງຕຶງບໍ່ໄດ້ເກີດຢູ່ໃນຫົວຢ່າງດຽວ ແຕ່ເກີດເປັນລະບົບທັງຮ່າງກາຍ. ເມື່ອສະພາວະເຄັງຕຶງຍາວນານ ສະໝອງມັກຈະຕີຄວາມສະຖານະການປົກກະຕິໃຫ້ເປັນໄພຄຸກຄາມ ເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມຄິດອັດຕະໂນມັດເຊິ່ງມັກຈະເນັ້ນຄວາມເສຍຫາຍ. ການສັງເກດສັນຍານເຕືອນເຊັ່ນ ນອນຫຼັບຍາກ, ຫົວໃຈເຕັ້ນໄວ, ກັງວົນງ່າຍ ຫຼືຫຼີກລ້ຽງສັງຄົມ ຊ່ວຍໃຫ້ເຮົາເລີ່ມຈັດການກ່ອນທີ່ອາການຈະຮຸນແຮງ.

ການບໍາບັດແລະຈິດວິທະຍາຊ່ວຍຫຍັງໄດ້

ໃນມຸມມອງຂອງຈິດວິທະຍາ ຄວາມຄິດ, ອາລົມ, ແລະພຶດຕິກໍາສົ່ງຜົນກະທົບກັນໄປມາ. ການບໍາບັດທາງຈິດໃຈມັກຊ່ວຍໃຫ້ຄົນເຮົາຮູ້ທັນຮູບແບບຄວາມຄິດທີ່ບໍ່ເປັນປະໂຫຍດ, ຝຶກທັກສະການຈັດການອາລົມ, ແລະສ້າງແຜນຮັບມືເມື່ອອາການເພີ່ມຂຶ້ນ. ບາງຄົນໄດ້ປະໂຫຍດຈາກການພົບນັກບໍາບັດແບບປະຈໍາ ເພື່ອຝຶກເວົ້າກັບຕົນເອງຢ່າງມີເຫດຜົນ, ຂະຫຍາຍມຸມມອງ, ແລະລົດການຕີຄວາມແບບຮຸນແຮງ. ຖ້າອາການກະທົບການດໍາລົງຊີວິດ ການປຶກສາຜູ້ຊ່ຽວຊານແມ່ນຂັ້ນຕອນທີ່ປອດໄພ.

ສະຕິຮູ້ທັນແລະການນັ່ງສະໜາມ

ສະຕິຮູ້ທັນແມ່ນການຝຶກຮັບຮູ້ສິ່ງທີ່ກໍາລັງເກີດຂຶ້ນໃນປັດຈຸບັນ ໂດຍບໍ່ຕັດສິນ. ເວລາທີ່ຄວາມຄິດມາ ຈຸດປະສົງບໍ່ແມ່ນເຮັດໃຫ້ມັນຫາຍໄປ ແຕ່ແມ່ນເຫັນວ່າ ນີ້ແມ່ນຄວາມຄິດ ແລະມັນສາມາດຜ່ານໄປໄດ້. ການນັ່ງສະໜາມຫຼືສະມາທິງ່າຍໆ 5–10 ນາທີ ສາມາດເລີ່ມຈາກການຈັບຮູ້ລົມຫາຍໃຈ: ຫາຍເຂົ້າຮູ້, ຫາຍອອກຮູ້. ເມື່ອຈິດເລື່ອນໄປ ໃຫ້ກັບມາທີ່ລົມຫາຍໃຈອີກຄັ້ງແບບບໍ່ຕໍ່ວ່າ. ນີ້ແມ່ນການຝຶກສ້າງຊ່ອງວ່າງລະຫວ່າງຄວາມຄິດແລະການກະທໍາ.

ການຮັບມືແລະການສະໜັບສະໜູນທີ່ເໝາະສົມ

ການຮັບມືທີ່ດີມັກເປັນຊຸດຂອງວິທີການ ບໍ່ໃຊ້ວິທີດຽວແລ້ວຈົບ. ບາງຄັ້ງການຈົດບັນທຶກຄວາມຄິດຊ່ວຍໃຫ້ເຫັນຮູບແບບ: ຄວາມຄິດກະຕຸ້ນອາລົມຫຍັງ, ອາລົມນັ້ນພາໃຫ້ເຮົາເຮັດຫຍັງ, ແລະຜົນຕາມມາແມ່ນຫຍັງ. ຄວາມຮູ້ນີ້ຊ່ວຍໃຫ້ປັບທາງເລືອກໄດ້ໄວ. ພ້ອມກັນນັ້ນ ການສະໜັບສະໜູນຈາກຄົນທີ່ໄວ້ໃຈໄດ້ ຫຼືຈາກຜູ້ຊ່ຽວຊານ ຊ່ວຍລົດຄວາມໂດດດ່ຽວແລະເພີ່ມຄວາມປອດໄພ. ການອະທິບາຍກັບຄົນໃກ້ຊິດວ່າເຮົາຕ້ອງການຫຍັງ (ເຊັ່ນ ຢາກໃຫ້ຟັງ ຫຼືຢາກໃຫ້ຊ່ວຍຄິດແຜນ) ເຮັດໃຫ້ການຊ່ວຍເຫຼືອຊັດເຈນຂຶ້ນ.

ການຜ່ອນຄາຍເພື່ອສ້າງຄວາມສະຫງົບ

ຄວາມສະຫງົບບໍ່ໄດ້ແປວ່າບໍ່ມີຄວາມຄິດ ແຕ່ແມ່ນການທີ່ຮ່າງກາຍກັບຄືນສູ່ສະພາວະປອດໄພພໍທີ່ຈະເລືອກການຕອບສະໜອງ. ວິທີຜ່ອນຄາຍທີ່ໃຊ້ໄດ້ຈິງມັກເປັນເລື່ອງງ່າຍໆ: ຍືດເສັ້ນ 2–3 ນາທີ, ອອກໄປເດີນຊ້າໆ, ຫຼືຝຶກຫາຍໃຈຢ່າງມີຈັງຫວະ (ເຊັ່ນ ຫາຍເຂົ້າ 4 ຈັງຫວະ, ຜ່ອນອອກ 6 ຈັງຫວະ). ບາງຄົນມັກໄດ້ຜົນຈາກການຜ່ອນຄາຍກ້າມເນື້ອແບບເປັນຂັ້ນຕອນ ໂດຍກຳແນ່ນ-ຜ່ອນກ້າມເນື້ອທີລະສ່ວນ. ທັກສະເຫຼົ່ານີ້ເປັນຖານໃຫ້ຈິດໃຈກັບມາສົມດຸນເມື່ອຄວາມຄິດແຮງ.

ການຟື້ນຟູແລະສຸຂະພາບອົງລວມໃນລະຍະຍາວ

ການຟື້ນຟູບໍ່ແມ່ນເສັ້ນທາງຕົງ; ມັນອາດມີວັນທີ່ຮູ້ສຶກດີ ແລະວັນທີ່ອາການກັບມາອີກ. ການມອງເປັນຂະບວນການຟື້ນຟູຈະຊ່ວຍຫຼຸດຄວາມຜິດຫວັງ ແລະສ້າງຄວາມອົດທົນ. ການເຢຍວຍຫຼືການປິ່ນປົວທາງຈິດໃຈມັກສຳພັນກັບສຸຂະພາບອົງລວມ: ນອນໃຫ້ພຽງພໍ, ກິນອາຫານສະໝໍ້າເສມ, ເຄື່ອນໄຫວຮ່າງກາຍສະເໝີ, ແລະຫຼຸດສິ່ງກະຕຸ້ນທີ່ເຮັດໃຫ້ຈິດໃຈລ້າ (ເຊັ່ນ ຂ່າວທີ່ກະຕຸ້ນອາລົມຫນັກ). ການກວດເຊັກຄວາມຄືບໜ້າແບບອ່ອນໂຍນ ເຊັ່ນ ຖາມຕົນເອງວ່າມື້ນີ້ຈັດການໄດ້ດີຂຶ້ນຈຸດໃດ ຊ່ວຍສ້າງຄວາມໝັ້ນໃຈໃນທາງຍາວ.

ການຢູ່ກັບຄວາມຄິດໄດ້ບໍ່ແມ່ນການຍອມແພ້ຕໍ່ມັນ ແຕ່ແມ່ນການສ້າງຄວາມສຳພັນແບບໃໝ່ກັບປະສົບການພາຍໃນ: ເຫັນ, ຍອມຮັບ, ແລະເລືອກຕອບສະໜອງຢ່າງມີສະຕິ. ດ້ວຍການເຂົ້າໃຈຄວາມເຄັງຕຶງ, ນໍາໃຊ້ການບໍາບັດແລະທັກສະສະຕິຮູ້ທັນ, ພ້ອມກັບການສະໜັບສະໜູນແລະການດູແລສຸຂະພາບອົງລວມ, ຄົນເຮົາມັກຈະຄ່ອຍໆເພີ່ມຄວາມສາມາດໃນການຮັບມື ແລະຟື້ນຄືນຄວາມສະຫງົບໃນຊີວິດປະຈໍາວັນ.